“Kon ik maar wegvliegen…”

“Kon ik maar wegvliegen…”

Samen in de auto ontstaan de mooiste gesprekken…

In april lag mijn schoonmoeder in het ziekenhuis in Helmond. Met de auto bracht ik haar weer naar huis in Someren.

Naast mij zat een klein hoopje mens voor zich uit te staren en zag de wereld aan zich voorbij flitsen. Ze deed haar ogen dicht; het ging allemaal veel te snel. Een beetje de weg kwijt in haar hoofd, maar verder nog heel helder.

Samen hadden we kleine, korte gesprekjes.

Uit het niets zegt ze ineens heel zacht tegen mij: “Kon ik maar wegvliegen…
Dan was alles over.”

Het was stil in de auto.
Wat kon ik daar nou op zeggen.
Tot in het diepst van mijn ziel voelde ik wat ze bedoelde.

 

Nu ben je gevlogen. Voor jou is nu alles… over.

 

(Op vrijdag 8 augustus 2014 is mijn schoonmoeder verlost door de dood. De woensdag erna was de crematie in Crematorium Heeze. Bovenstaande is een deel van de tekst die is voorgelezen, met daarna ‘One Day I’ll Fly Away’.)

 

 

Facebook reacties

Deze post is ook gepubliceerd op Facebook; lees de talloze reacties hier (10 augustus) en hier (13 augustus).

delen kan alleen door vermenigvuldigen...
    3 Comments On This Topic
    1. Rob Storm
      on aug 13th at 1:49 pm

      Beste Sander,

      Ze is weggevlogen, maar jullie blijven achter. Wens jullie veel sterkte.


    2. […] CoachSander op “Kon ik maar wegvliegen…” […]


    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *